
Ez genuen modelorik bilatu. Ez genuen agertokirik prestatu. Ez genuen adimen artifizialaren bidez sortutako irudirik erabili. Ikasleei ez genien posatzeko eskatu.
Nola sentitzen zara ikastetxean?
Zer datorkizu gogora ikastetxeko egunerokoari buruz pentsatzean?
Zer da La Salle zuretzat?
Galdera horietatik dator emaitza.


Ikasleen erantzunak galdera horietatik datoz. Erantzunek ez dute perfektuak izatea bilatzen. Zintzoak izatea bilatzen dute. Adin eta errealitate desberdinetako ikasleen erantzunetatik sortu da iruditeria.
Emaitza batzuk marra gisa iristen dira. Beste batzuk, irudi gisa. Beste batzuk, azaltzeko zailak baina sentitzeko errazak diren ideia txiki gisa.


Ez diegu eskatu ikastetxea irudikatzeko. Beren burua aditzera eman dezaten eskatu diegu. Eta esan dutena, sentitu dutena, imajinatu dutena… da gaur kanpaina honi forma ematen diona.
Irudi bakoitza istorio batetik dator. Marra bakoitzaren atzean emozio bat dago. Kartelaren zati bakoitza egunero ikastetxe hau bizi duen norbaiten aztarna da.


Ikasleen begirada horiek guztiak batzean, kartel bat baino zerbait handiagoa agertzen da.
Hezkuntza bat, entzuten duena.
Akonpainatzen duena.
Erantzun aurretik galdetzen duena.
Erdigunean benetan garrantzitsua dena jartzen duena:
hura bizi dutenen esperientzia.


Hau da gure matrikulazio-kanpaina.
Familiei galdetzen diegunean zer baloratzen duten ikastetxe batetaz, konfiantzaz, gertutasunaz eta etxean sentitzeaz hitz egiten dute.
La Sallen ideia komun batetik abiatu gara: gure balio erantsia ez da soilik irakasten duguna, pertsona bakoitza bere garapenean nola laguntzen dugun baizik.
Ongi etorri gure “etxera”.